Het ontstaan van de Franse Hangoor!

fransehangorenhistrorie.jpg - 11119 Bytes

De Franse Hangoor is al een heel oud ras. Het is een beetje onduidelijk waar hij ontstaan is. Omstreeks 1860 kwam het ras al voor in Frankrijk. De Franse hangoor is tot stand gekomen door een Engelse Hangoor te kruizen met het grote landkonijn. Door selectie is men gekomen tot waar men nu staat met de franse Hangoor. De Franse Hangoor kwam in opmars rond 1869 in Duitsland Waar het "Duitse Widder" genoemd word. Ook Zwitserland was druk doende om het ras te verbeteren. In Nederland en Belgie noemt men het ras gewoon naar het land van oorsprong Frankrijk, vandaar Franse Hangoor.

Het dier is ook een tijdje als vleesras gehouden, maar later toch meer om de uitstraling van het ras. Zo robust als het is en dan dat karakter wat er in schuild. De Franse hangoor is toch wel een van het vriendelijkste van alle konijnen rassen die er zijn. De grote lobbessen zijn echte kroeldozen, ze kunnen hier geen genoeg van krijgen. Je heb er natuurlijk altijd uitzonderingen bij maar het katakter van de Franse hangoor is ook heel belangrijk, hier moet echt ook op geselecteerd worden dat dit karater behouden blijft.

De Franse Hangoor is bij ons in Nederland in 1907 erkend en opgenomen in de standaard.

Het is ingedeeld in groep 6 dit is de groep van de Hangoren.

De punten die hij op tentoonstelling kan behalen zijn:

Gewicht 10

Type 20

Pels en Pelsconditie 20

Kopvorm 15

Oren (behang) 15

Kleur 15

Lichaamsconditie 5

Totaal 100 punten

Het gewicht:

De Franse Hangoor heeft een minimum gewicht van 5 kg en een maximum van 6,5 kg het idealen gewicht licht tussen de 5,8 kg. en 6,4 kg.

Type:

Het Type van de Franse Hangoor is erg belangrijk. Het lichaam is stevig, gedrongen en massief. De schouderpartij is breed. De borst is diep en het bekken breed. De nek is kort en krachtig ontwikkeld. De ruglijn loopt vanuit de nek in een lichte welving naar de achterhand. De afronding van de brede achterhand verloopt in een korte ronding, deze mag beslist geen scherpe hoek vormen.

Het been werk is grof, kort, dik en gespierd.

Bij voedster is een kleine enkelvoudige wam toe gestaan. Welke wel direkt onder de kin geplaatst moet zijn. Scheve wam is ongewensd

Bij wat ruimhuidigheid wil men op de achterhand wel een een broek zien dit is ook niet gewenst.

Pels en Pelsconditie:

De Franse Hangoor heeft een beharing die dicht, zacht en glanzend is met veel onderwol. De Pels is iets langer dan van andere grote rassen. Doch niet langer dan een 4 cm. Ideaal is een goed door gehaarde pels, zonder dunnen of kale plekken. Het goed door haren wil nog wel eens een probleem geven doordat ze over heel veel onderwol beschikken gaat de verharing vaak wat stroef.

De Kop:

De kopvorm is sterk ontwikkeld, breed tussen de ogen met strek ontwikkelde wangen en een brede snuit. Met het neusbeen sterk gebogen. Bij rammen is een kinknobbel toegestaan.

De oren:

De oren zijn dik, breed en stevig en aan de uiteinde lepelvorming afgerond. De oren hangen loodrecht met de schaalopening naar het lichaam toegekeerd naar beneden. Ze moeten zuiver hol gedragen worden zonder vouwen of plooien. De lengte van de oren dit is gemeten van oor punt tot oorpunt 38 tot 45 cm, 41-42cm is ideaal.

De kleuren:

Hij is erkend in de volgende kleuren:

Konijngrijs

IJzergrauw

Blauwgrijs

Blauwgrauw

Zwart

Blauw

Madagascar

Isabella

Chinchilla

Tevens is hij in deze kleuren erkend in bont

Wit met blauwe ogen

Wit met rode ogen

De Mantel tekening dient de rug en de zijde van het lichaam zoveel mogelijk gekleurd te zijn.

De kop zoveel mogelijk gekleurd met een geheel gekleurde snuit en oren. Gestreeft dient te worden naar zoveel mogelijk symetrie in het tekeningsbeeld. De borst en voorbenen moeten zo wit mogelijk zijn,de achterbenen en buik zo wit mogelijk.. Bonte dieren hebben kleurloze nagels.

Lichaamsconditie en verzorging:

De Franse Hangoor naar de tentoonstelling dienen een goede lichaamsconditie en verzorging te hebben.De dieren dienen in een goede conditie tentoongesteld worden. Het lichaam goed bevleesd en gespierd (bikkel hard). Slappe, magere of te vette dieren zijn uit den boze. De nagels worden regelmatig evenwijdig met het loopvlak geknipt. Zonder hierbij het leven te raken. De nagels, pels,binne zijde benen, geslachtsdelen moeten schoonzijn en vrij van klitten.De ogen moeten helder zijn en tintelen van levenslust. Een dier moet goed getraind zijn door een goede stelling te tonen.

  • Informatie van de website www.hangoorfokkersclub.nl mag worden gebruikt onder bronvermelding op eigen site.
Bijgewerkt op 1-12-2009